Karınca Kolonisi

Yüzlerce karınca besin kaynaklarına feromon izleri bırakır; doğum ve ölümleri etkinleştirin, örümcekler yerleştirin veya iki koloniyi karşı karşıya getirin.

  • Ant
  • Carrying food
  • Nest
  • Food
  • Home scent
  • Food trail
100%

Ants wander from the nest, lay a blue home trail, and lay an amber food trail on the way back with food. Paint food, rich food or walls, erase them, tap to place a nest or a spider, and watch new trails form; Rerun starts again from step 0 with what you placed. A spider's catches leave red alarm scent that ants turn away from.

Setup
800
Tool
30 units

Karınca Kolonisi deneyiminiz nasıl?

Karınca Kolonisi Hakkında

Model
İki kokulu feromon iziyle yiyecek arama (Deneubourg ve arkadaşları 1990)
Dünya
1.000 × 1.000 birim, 200 × 200 ızgarada koku, 3.000'e kadar karınca
Buharlaşma
Adım başına kokunun %0,1–2'si; %0,4 seviyesinde yiyecek izi yaklaşık 170 adımda yarılanır
Koloni yaşamı
Yiyecek deposu, tepki eşikleri (Bonabeau ve arkadaşları 1996), kuluçka ve yaşam süreleri
Savaşlar
Lanchester'ın kare kanunu (Franks ve Partridge 1993)

Şunun için ideal:: İzleyerek öğrenme

Karınca Kolonisi, bir karınca kolonisinin lidersiz bir şekilde iki kokuyla nasıl yiyecek bulup topladığını simüle eder. Her karınca, 1.000 birim genişliğindeki bir alanda, 20 birim önündeki üç noktada kokuyu algılar: tam karşıda, solda ve sağda. Arayan bir karınca yuva kokusu bırakır ve yiyecek kokusunu izler; yiyecek taşıyan bir karınca yiyecek kokusu bırakır ve yuva kokusunu izler. Bırakılan iz, karıncanın yuvadan veya yiyecekten en son ayrıldığı yerde en güçlüdür ve sonraki her adımda %0,2 zayıflar, böylece izler kaynaklarına işaret eder. Çevreye bırakılan izler yoluyla sağlanan bu koordinasyona stigmerji denir (Grassé 1959; Camazine ve arkadaşları 2001).

Pheromones kontrolleri, karıncaların kokuyu nasıl algılayıp koruyacağını belirler. Sensor angle, doğrudan ileri örnekleme ile yan örneklemeler arasındaki açıdır (varsayılan 34°); her adımda bir karınca kokunun daha güçlü olduğu tarafa doğru 17° ila 26° döner. Sensor reach, örneklerin ne kadar ileride yer alacağını belirler (20 birim veya 4 koku hücresi). Wander, her adımda her iki yöne 7°'ye kadar rastgele bir dönüş ekler. Evaporation, her hücrenin adım başına kaybettiği koku oranıdır: %0,4 seviyesinde bir yiyecek izi yaklaşık 170 adımda yarı yarıya azalır ve yuva kokusu 0,3 kat daha yavaş solar. Spread, her üç adımda bir her hücrenin kokusunun bir kısmını dört komşusuna aktarır (0,15 değerinde her birine %3,75). Hiçbir koku alamayan yüklü bir karınca, çöl karıncalarının yol entegrasyonuyla yaptığı gibi doğrudan en yakın yuvaya yönelir (Müller ve Wehner 1988).

Births and deaths koloniye bir yaşam döngüsü kazandırır. Yiyecek deposu her işçiyi besler (1.000 adım başına Food eaten kırıntı) ve teslimatlar depoyu doldurur; depo boşken her işçinin adım başına 4.000'de 1 açlıktan ölme ihtimali vardır. Kuluçkadan çıkan işçiler yuvada bekler ve tepki eşiklerine göre dışarı çıkar: her birinin kendi eşiği vardır ve depo 2.000 adımlık yiyeceğin altına düştükçe çıkma ihtimalleri artar (Bonabeau, Theraulaz ve Deneubourg 1996). Kraliçe, depoda yiyecek olduğu sürece 1.000 adım başına Egg laying yumurta bırakır; her yumurta 1 kırıntıya mal olur ve 2.000 adım sonra işçi olur. Her işçi yaklaşık Lifespan adım yaşar (yaklaşık %20 esneklikle), bu nedenle iyi beslenen bir koloni Egg laying × Lifespan ÷ 1.000 işçi civarında dengelenir (varsayılan ayarlarda 2.000).

Bir Spider tek bir yerde bekler ve 15 birim içindeki en yakın karıncayı adım başına %50 ihtimalle yakalar, ardından onu yemek için 10 adım harcar. Her avlanma, 30 birim içinde üçüncü bir koku olan alarm kokusunu tam güce çıkarır; bu koku adım başına %4 kaybeder ve yaklaşık 230 adım sonra kaybolur. Karıncalar takip ettikleri kokudan alarm kokusunun iki katını çıkarır, bu yüzden izler örümceğin etrafından dolaşır; aç bir koloni ise alarmı daha az dikkate alır, tıpkı aç hayvanların daha fazla risk alması gibi (Lima ve Dill 1990). Rival colonies modunda iki koloni alanı paylaşır; her birinin kendi kokuları, deposu ve kraliçesi vardır. Karıncaları 15 birim içinde karşılaştıklarında savaşırlar: oradaki her düşman adım başına %1 ihtimalle öldürür ve bu hasar oradaki müttefikler arasında paylaştırılır; bu nedenle yerel olarak daha kalabalık olan grup daha az kayıp verir ve daha çok öldürür (Franks ve Partridge'in 1993'te karıncalara uyguladığı Lanchester'ın kare kanunu). Rich food üç kat daha güçlü bir iz başlatır ve koloni iki yığından daha zengin olanından daha fazlasını alır (Beckers, Deneubourg ve Goss 1993).

Double bridge, Simon Goss ve arkadaşlarının (1989) deneyini yineler: biri diğerinden yaklaşık 2,3 kat daha uzun iki kol aynı yiyeceğe çıkar ve kısa koldaki karıncalar daha çabuk döndüğü için buradaki iz daha hızlı büyür, ta ki koloni tamamen bu yolu kullanana kadar. Growing colony, Spiders, Rival colonies ve Rich and poor food sahnelerinin her biri Colony grafiğinin, göstergelerin veya izlerin yanıtladığı birer soru sorar.

Karınca Kolonisi Nasıl Kullanılır?

  1. Bir sahne seçin. Nest and food piles, Double bridge, Obstacles, Two nests veya Empty field ile başlayın; ya da Growing colony, Spiders, Rival colonies veya Rich and poor food koloni sahnelerinden birini seçin.
  2. İzlerin oluşumunu izleyin. Mavi, yiyecek arayan karıncaların bıraktığı yuva kokusunu; kehribar rengi, yiyecek taşıyan karıncaların bıraktığı yiyecek izlerini gösterir. Yiyecek taşıyan karıncalar yeşil çizilir; kırmızı ise bir örümceğin avları etrafındaki alarm kokusunu belirtir.
  3. Dünyayı boyayın. Food, Rich food, Wall veya Erase seçip tuval üzerinde sürükleyin ya da yerleştirmek için Nest veya Spider ile dokunun. Yiyeceği taşımak veya bir izi duvarla kapatmak, koloninin yeni bir rota arayıp bulmasını sağlar. Rerun, tüm yiyecek yığınları doluyken boyanmış dünyada t = 0 anından yeni bir koloni başlatır; Restart çizimleri temizler ve sahneyi yeniden başlatır; Reset ise tüm ayarları varsayılan değerlerine döndürür.
  4. Karıncaları ayarlayın. Sensor angle ve Sensor reach karıncaların kokuyu nerede algıladığını belirler, Wander rastgele dönüşler ekler, Evaporation izlerin ne kadar hızlı solacağını ve Spread ne kadar dağılacağını ayarlar. Her ayarın yanındaki ? simgesi ayarı sayılarla açıklar.
  5. Births and deaths seçeneğini açın. Colony içinde Births and deaths; bir yiyecek deposu, kraliçe ve kuluçka, yaşlanma ve açlıktan ölme süreçlerini ekler. Food eaten, Lifespan ve Egg laying her bir işçinin ne kadar yediğini, ne kadar yaşadığını ve kraliçenin ne hızla yumurtladığını belirler; Colony grafiği işçileri, kuluçkayı ve depoyu gösterir.
  6. Grafikleri okuyun. Foraging grafiği kaç karıncanın yiyecek taşıdığını ve yuvaya kaç kırıntının ulaştığını gösterir. Rival colonies modunda Colonies grafiği her koloninin işçilerini izler ve grafiklerin altındaki gösterge ölüm nedenlerini sayar.
  7. Dışa aktarın. Koloninin çalışırken bir PNG görüntüsünü kaydedin veya kısa bir videosunu ya da GIF'ini çekin. Record 30 s from the start, aynı kurulumu baştan tekrar çalıştırır ve ilk 30 saniyesini kare kare kaydeder.

Sıkça sorulan sorular

Gerçek karıncalar en kısa yolu nasıl bulur?

Pekiştirerek: Daha kısa bir rotayı kullanan karıncalar daha erken geri döner ve yolu daha sık işaretler, böylece daha uzun izler solarken kısa olan güçlenir. Goss ve arkadaşlarının (1989) çift köprü deneyinde, aynı yiyeceğe giden iki yol sunulan Arjantin karıncaları zamanla daha kısa olanı tercih etmiştir. Double bridge sahnesi, uzun kolu kısa koldan yaklaşık 2,3 kat daha uzun olacak şekilde bu deneyi tekrarlar.

Feromon buharlaşması ne işe yarar?

Bir koloninin artık kullanmadığı rotaları unutmasını sağlar. Her koku hücresi her adımda bir miktar koku kaybeder, bu yüzden bir iz yalnızca karıncalar onu tazeledikçe varlığını sürdürür: varsayılan %0,4 adım başına değerinde bir yiyecek izi yaklaşık 170 adımda yarı yarıya azalır. Karınca kolonisi optimizasyonu (Dorigo, Maniezzo ve Colorni 1996) da simüle edilmiş feromonu aynı nedenle buharlaştırır, böylece ilk baştaki seçimler unutulabilir.

İşçi karıncalar ne kadar yaşar?

Kraliçelerinden çok daha kısa yaşarlar. Karınca kraliçeleri yaklaşık 30 yıl ve işçilerden 10 kata kadar daha uzun yaşayabilir (Jemielity ve arkadaşları 2005); yuva dışındaki riskli işleri yapan işçiler ise içeridekilerden daha hızlı yaşlanır (Chapuisat ve Keller 2002). Bu simülasyonda Lifespan bir işçinin ortalama ömrünü belirler; varsayılan olarak yaklaşık %20 esneklikle 10.000 adımdır.

Bir karınca kolonisinin yiyeceği biterse ne olur?

Küçülür: kraliçe yumurtlamayı durdurur ve işçiler yeni çıkanlardan daha hızlı ölür. Walter Tschinkel (1993) tarafından bir yıl boyunca izlenen ateş karıncası kolonileri, işçi ölümlerinin doğumları aştığı aylarda küçülmüş, doğumların ölümleri aştığı aylarda ise büyümüştür. Births and deaths açıkken boş bir depo yumurtlamayı durdurur ve her işçiye adım başına 4.000'de 1 açlıktan ölme riski verir; Growing colony sahnesi yaklaşık 2.000 işçiye ulaşır ve yiyecek yığınları azaldığında geriler.

Karıncalar avcılara nasıl tepki verir?

Alarm kokusuyla ve yiyecek ile tehlikeyi tartarak. Bir saldırının yakınındaki karıncalar çevrelerindeki işçileri uyaran alarm feromonu salgılar (Wilson 1958). Nonacs ve Dill'in (1990) deneyinde, 12 Lasius pallitarsis kolonisi, avcı bir karınca tarafından korunan bir yiyecek alanını, fazladan koloni büyümesinin kaybedilen toplayıcıları telafi ettiği durumlarda güvenli bir alan kadar değerli görmüştür. Spiders sahnesinde her av, yaklaşık 230 adım içinde kaybolan bir alarm oluşturur ve izler örümceğin etrafından dolaşır.

Stigmerji nedir?

Bir bireyin bıraktığı izin bir sonrakine rehberlik ettiği, çevreye bırakılan değişiklikler yoluyla sağlanan koordinasyondur. Pierre-Paul Grassé, termitlerin inşa davranışlarını gözlemledikten sonra 1959'da bu kavramı adlandırmıştır; karınca feromon izleri bunun standart örneğidir (Camazine ve arkadaşları 2001).

İz renkleri ne anlama gelir?

Mavi, yuvadan ayrılan arayıcı karıncaların bıraktığı yuva kokusudur ve yiyecek taşıyan karıncalar bunu takip ederek geri döner; dönen karıncaların bıraktığı ve arayan karıncaların izlediği kehribar renkli yiyecek izine göre 0,3 kat daha yavaş solar. Rival colonies modunda ikinci koloninin yuva kokusu deniz mavisi, yiyecek izi ise gül rengidir. Kırmızı, bir örümceğin avları etrafındaki alarm kokusudur.

Bunun karınca kolonisi optimizasyonu ile ilgisi var mı?

Evet. Karınca kolonisi optimizasyonu, rota ve çizelgeleme problemlerini yapay karıncalar ve buharlaşan feromonlar kullanarak çözer; Marco Dorigo, Vittorio Maniezzo ve Alberto Colorni bunun ilk biçimi olan Karınca Sistemi'ni (Ant System) 1996'da tanımlamıştır. Bu simülatör, bu yaklaşıma ilham veren biyolojik davranışı sergiler.

Bu bilimsel bir model midir?

Literatürdeki mekanizmalardan oluşturulmuş bir öğretim modelidir: iz bırakma ve izleme (Deneubourg ve arkadaşları 1990), tepki eşikleri (Bonabeau ve arkadaşları 1996), alarm kokusu (Wilson 1958) ve Lanchester savaşları (Franks ve Partridge 1993). Sayısal değerler herhangi bir türün ölçümleri değil, bir simülasyonun birkaç dakikada tamamlanabilmesi için seçilmiş model ayarlarıdır; açlık riski, yumurtadan işçiye geçen 2.000 adım, örümceğin menzili ve savaş ihtimali buna dahildir.

Kaynaklar

  1. Goss, S., Aron, S., Deneubourg, J.-L., & Pasteels, J. M. (1989). Self-organized shortcuts in the Argentine ant. Naturwissenschaften 76, 579–581.
  2. Deneubourg, J.-L., Aron, S., Goss, S., & Pasteels, J. M. (1990). The self-organizing exploratory pattern of the Argentine ant. Journal of Insect Behavior 3, 159–168.
  3. Grassé, P.-P. (1959). La reconstruction du nid et les coordinations interindividuelles chez Bellicositermes natalensis et Cubitermes sp. La théorie de la stigmergie. Insectes Sociaux 6, 41–80.
  4. Camazine, S., Deneubourg, J.-L., Franks, N. R., Sneyd, J., Theraulaz, G., & Bonabeau, E. (2001). Self-Organization in Biological Systems. Princeton University Press.
  5. Müller, M., & Wehner, R. (1988). Path integration in desert ants, Cataglyphis fortis. Proceedings of the National Academy of Sciences 85(14), 5287–5290.
  6. Dorigo, M., Maniezzo, V., & Colorni, A. (1996). Ant system: optimization by a colony of cooperating agents. IEEE Transactions on Systems, Man, and Cybernetics, Part B 26(1), 29–41.
  7. Bonabeau, E., Theraulaz, G., & Deneubourg, J.-L. (1996). Quantitative study of the fixed threshold model for the regulation of division of labour in insect societies. Proceedings of the Royal Society B 263, 1565–1569.
  8. Gordon, D. M. (1996). The organization of work in social insect colonies. Nature 380, 121–124.
  9. Prabhakar, B., Dektar, K. N., & Gordon, D. M. (2012). The regulation of ant colony foraging activity without spatial information. PLoS Computational Biology 8(8), e1002670.
  10. Schmid-Hempel, P., & Schmid-Hempel, R. (1984). Life duration and turnover of foragers in the ant Cataglyphis bicolor. Insectes Sociaux 31, 345–360.
  11. Hölldobler, B., & Wilson, E. O. (1990). The Ants. Springer.
  12. Jemielity, S., Chapuisat, M., Parker, J. D., & Keller, L. (2005). Long live the queen: studying aging in social insects. AGE 27(3), 241–248.
  13. Chapuisat, M., & Keller, L. (2002). Division of labour influences the rate of ageing in weaver ant workers. Proceedings of the Royal Society B 269, 909–913.
  14. Tschinkel, W. R. (1993). Sociometry and sociogenesis of colonies of the fire ant Solenopsis invicta during one annual cycle. Ecological Monographs 63(4), 425–457.
  15. Oster, G. F., & Wilson, E. O. (1978). Caste and Ecology in the Social Insects. Princeton University Press.
  16. Holling, C. S. (1959). Some characteristics of simple types of predation and parasitism. The Canadian Entomologist 91(7), 385–398.
  17. Wilson, E. O. (1958). A chemical releaser of alarm and digging behavior in the ant Pogonomyrmex badius (Latreille). Psyche 65, 41–51.
  18. Nonacs, P., & Dill, L. M. (1990). Mortality risk vs. food quality trade-offs in a common currency: ant patch preferences. Ecology 71(5), 1886–1892.
  19. Lima, S. L., & Dill, L. M. (1990). Behavioral decisions made under the risk of predation: a review and prospectus. Canadian Journal of Zoology 68(4), 619–640.
  20. Franks, N. R., & Partridge, L. W. (1993). Lanchester battles and the evolution of combat in ants. Animal Behaviour 45(1), 197–199.
  21. Batchelor, T. P., & Briffa, M. (2011). Fight tactics in wood ants: individuals in smaller groups fight harder but die faster. Proceedings of the Royal Society B 278, 3243–3250.
  22. Adams, E. S. (1990). Boundary disputes in the territorial ant Azteca trigona: effects of asymmetries in colony size. Animal Behaviour 39(2), 321–328.
  23. Beckers, R., Deneubourg, J.-L., Goss, S., & Pasteels, J. M. (1990). Collective decision making through food recruitment. Insectes Sociaux 37, 258–267.
  24. Beckers, R., Deneubourg, J.-L., & Goss, S. (1993). Modulation of trail laying in the ant Lasius niger and its role in the collective selection of a food source. Journal of Insect Behavior 6, 751–759.