Döngüsel Hücresel Otomat
Rastgele gürültüyü dönen spiraller halinde düzenleyen döngüsel otomatlar.
Drag to scramble the colors and new spirals grow from the disturbance; a stroke acts on the running grid, and Restart starts the soup again. Each color takes over cells of the color before it, so random noise organizes into rotating spirals.
Döngüsel Hücresel Otomat deneyiminiz nasıl?
Döngüsel Hücresel Otomat Hakkında
- İnceleyenler
- David Griffeath ve meslektaşları, 1980'lerin sonu
- Kural
- Yeterli komşu o renge sahipse hücre bir sonraki renge geçer
- Durumlar
- Bir döngüde 3 ila 24 renk
- Komşuluklar
- Moore (8 hücre) veya von Neumann (4 hücre); eşik 1 ila 5
- Hazır Ayarlar
- Griffeath demons, 313 spirals, Moore turbulence, Slow crystals
Bir döngüsel hücresel otomat modelinde her hücre bir döngüye yerleştirilmiş n renkten birini barındırır: 0, 1, 2 şeklinde n − 1 değerine kadar ilerler ve tekrar 0'a döner. Her adımda bir hücre, komşularından yeterli kadarı zaten o renge sahipse bir sonraki renge geçer; tıpkı taş-kağıt-makas gibi her renk kendisinden sonraki tarafından yutulur. David Griffeath ve Wisconsin Üniversitesi'ndeki meslektaşları bu sistemleri 1980'lerin sonlarında incelemiştir.
Rastgele gürültüyle başlatıldığında ızgara belirgin aşamalardan geçer: önce benekli bir karmaşa, ardından küçük renk damlacıkları ve nihayetinde tüm ızgarayı kaplayana kadar büyüyen dönen spiral 'iblisler'. Spirallerin oluşup oluşmayacağı renk sayısına, komşuluğa ve eşiğe (ilerlemek için gereken komşu sayısı) bağlıdır; bazı ayarlar asla organize olmazken bazıları kristal benzeri parçacıklar halinde donar.
Bu simülatör klasik sonuçlardan esinlenen hazır ayarlar sunar: Griffeath demons, 313 spirals, Moore turbulence ve Slow crystals. Durum sayısını 3 ile 24 arasında, eşiği 1 ile 5 komşu arasında, Moore (8) veya Von Neumann (4) komşuluğunu, ızgara boyutunu ve hızı ayarlayın; döngüyü dilediğiniz renk tonu ve doygunluk ile renklendirin. Renkleri karıştırmak için sürükleyin, bu karmaşadan yeni spiraller doğsun; PNG olarak dışa aktarmak için duraklatın.
Döngüsel Hücresel Otomat Nasıl Kullanılır?
- Bir hazır ayar seçin. Griffeath demons, 313 spirals, Moore turbulence veya Slow crystals ile başlayın.
- Döngüyü ayarlayın. States döngüdeki renk sayısını (3 ile 24 arası), Threshold ise bir hücrenin ilerlemesi için kaç komşunun bir sonraki renge sahip olması gerektiğini belirler.
- Bir komşuluk tipi seçin. Moore (8) çevreleyen sekiz hücrenin tamamını sayar; Von Neumann (4) ise yalnızca kenar paylaşan dört hücreyi hesaba katar.
- Müdahale edin. Renkleri karıştırmak için ızgara üzerinde sürükleyin ve bu düzensizlikten yeni spirallerin nasıl filizlendiğini izleyin.
- Renklendirin ve dışa aktarın. Döngünün Hue ve Saturation değerlerini ayarlayın, ardından duraklatıp PNG formatında dışa aktarın.
Sıkça sorulan sorular
Döngüsel hücresel otomat nasıl çalışır?
Her hücre bir döngü içindeki n renkten birine sahiptir. Bir hücre, komşularından en az belirlenen eşik kadarı bir sonraki renge sahip olduğunda o renge geçer. Her renk bir sonraki tarafından tüketildiği için renk dalgaları ızgara boyunca birbirini kovalar.
Spiraller neden oluşur?
Tüm renklerin bir nokta etrafında sırayla buluştuğu küçük noktalar, sürekli dışa dalga gönderen kusurlar gibi davranır. Her dalga geçtiği hücreyi bir sonraki renge dönüştürür ve dalgalar kusurun etrafında kıvrılarak çevresini kademeli olarak ele geçiren dönen bir spiral meydana getirir.
Griffeath iblisleri (Griffeath's demons) nedir?
A. K. Dewdney'nin 1989'da Scientific American dergisinde, David Griffeath'in bu otomatlarda keşfettiği dönen spirallere verdiği isimdir. Gürültüden başlayarak ızgara; Dewdney'nin enkaz, damlacıklar, kusurlar ve son olarak iblisler olarak adlandırdığı aşamalardan geçer.
Bunun gerçek kimya ile ilgisi var mı?
Kısmen evet. Belousov-Zhabotinsky reaksiyonu, kalp dokusu ve bazı cıvık mantar türleri gibi uyarılabilir ortamlar benzer dönen spiral dalgalar oluşturur; döngüsel otomatlar da bunların en yalın modellerinden biridir.
Rehberler
Kaynaklar
- Fisch, R., Gravner, J., & Griffeath, D. (1991). Threshold-range scaling of excitable cellular automata. Statistics and Computing 1(1), 23–39.
- Dewdney, A. K. (1989). Computer Recreations: A cellular universe of debris, droplets, defects and demons. Scientific American 261(2), 102–105.




