Bencil Sürü
Hayvanlar tehlike alanlarını daraltmak için birbirine sokulur ve en çok kenarda kalanlar avlanır.
- Animal
- Last strike
Each animal's domain of danger is the ground nearer to it than to any other; a strike takes the animal whose domain holds the point, so animals at the edge carry the most risk. Tap to strike, or with Predator on Stalk, drag the predator toward the herd.
Bencil Sürü deneyiminiz nasıl?
Bencil Sürü Hakkında
- Model
- Tehlike alanları (Hamilton 1971) ve hareket kuralları (Viscido, Miller ve Wethey 2002)
- Sürü
- 1.000 birim genişliğindeki alanda 30–200 hayvan
- Kenar riski
- Kenardaki hayvanlar rastgele saldırıların yaklaşık üçte ikisine maruz kalır
- Kurallar
- Nearest neighbor, crowded horizon, group center (King ve ark. 2012)
- Erişim
- Alanlar, avcının katettiği mesafe olan 80 birimde sınırlandırılır
Bencil Sürü, bir avcı yaklaştığında hayvanların neden birbirine sokulduğunu ve bunun bedelini kimin ödediğini simüle eder. 1971'de William Hamilton her hayvana bir tehlike alanı tanımladı: zeminin diğer hayvanlardan çok o hayvana yakın olan kısmı. Rastgele bir noktada beliren bir avcı en yakın hayvanı avlar; bu yüzden bir hayvanın alanı ne kadar genişse yakalanma olasılığı o kadar artar ve her hayvan diğerlerine yaklaşarak kendi riskini azaltabilir. Buradaki tehlike alanı, bir avcının katettiği mesafe olan 80 birimle sınırlandırılmış Voronoi hücresidir.
Sürünün kenarındaki hayvanlar en geniş alanlara sahiptir. Alanın ortasına dağılmış 100 hayvanlık bir sürüde, kenardaki hayvanların alanları ortalama 7.000 ila 8.000 birim² iken içeridekilerinki 3.000 ila 3.500 birim² civarındadır. Rastgele saldırılarda, sürünün yaklaşık dörtte birini oluşturmalarına rağmen kenardaki hayvanlar üçte iki oranında avlanır. Bir saldırı veya sinsice yaklaşan bir avcı, 250 birim içerisindeki hayvanların seçilen hareket kuralına göre 300 adım boyunca kaçmasını sağlar ve sürü kenetlenir.
Nasıl kenetlendiği kurala bağlıdır. Hamilton'ın kendi kuralı olan en yakın komşuya yönelme, hayvanları ikişerli eşleştirir ve ortalama alanı neredeyse aynı bırakır; bu, Viscido, Miller ve Wethey'nin 2002'de incelediği bencil sürü ikilemidir. Daha yakın komşulara ağırlık veren yerel kalabalık ufuk kuralı, buradaki ortalama alanı yerel gruplar içinde 300 adımda üçte bire veya dörtte bire kadar düşürdü. King ve çalışma arkadaşlarının 2012 araştırmasında bir köpek yaklaştığında GPS ile izlenen koyunların yaptığı gibi sürünün merkezine yönelmek ise tek bir sürü oluşturup alanı altıda birine indirir.
Bencil Sürü Nasıl Kullanılır?
- Bir hazır ayar seçin. Strike at random, her 1.500 adımda bir sürünün erişim alanındaki rastgele bir noktaya saldırır. Approaching predator, batıdan sürüye doğru yürüyen bir avcı gönderir. Nearest neighbor only, Hamilton kuralını kullanır. Her hazır ayar yeni bir simülasyon başlatır.
- Alanları okuyun. Her hayvanın tehlike alanı düz bir hücre olarak çizilir ve alan büyüdükçe rengi açılır; en parlak hücreler kenardaki hayvanlara aittir. Kırmızı halka son saldırıyı gösterir.
- Saldırın veya pusu kurun. Predator seçeneği Strike konumundayken oraya saldırmak için alana dokunun: noktayı kapsayan alanın sahibi yakalanır ve çevresindeki hayvanlar kaçar. Predator seçeneği Stalk konumundayken kırmızı avcıyı sürükleyerek yönlendirin.
- Kuralları karşılaştırın. Movement rule, kaçan bir hayvanın nereye yöneleceğini belirler: en yakın komşusuna, yakınlığa göre ağırlıklandırılmış komşularına veya sürünün merkezine. Flight speed, ne kadar hızlı koşacağını belirler. Bir ayarın yanındaki ? simgesi onu açıklar.
- Sonucu okuyun. Gösterge kalan hayvanları, ortalama tehlike alanını, en açıkta kalan yüzde onluk kısmın tüm alanlardaki payını ve kenarda ile içeride gerçekleşen avları gösterir; grafik ortalama alanı ve en yakın komşuya olan mesafeyi takip eder.
- Yeniden başlayın veya dışa aktarın. Rerun ve Restart aynı sürüyle t = 0 anından yeniden başlatır; Reset ayrıca tüm ayarları varsayılan değerlerine döndürür. PNG olarak kaydedin, 8 saniyelik kayıt alın veya başlangıçtan itibaren 30 saniye kaydedin.
Sıkça sorulan sorular
Bencil sürü teorisi nedir?
Sürülerin, hayvanların gruba yardım etmek için değil, kendi risklerini azaltmak amacıyla birbirlerine yaklaşması sonucu oluştuğu fikridir. William Hamilton bunu 1971'de öne sürmüştür: Rastgele bir noktada beliren bir avcı en yakın hayvanı yakalar; bu nedenle kendine daha yakın alanı daha az olan hayvan daha güvendedir.
Tehlike alanı nedir?
Bir hayvana diğer hayvanlardan daha yakın olan zemin parçasıdır; dolayısıyla burada beliren bir avcı önce o hayvanı yakalar (Hamilton 1971). Geometride bu, hayvanın Voronoi hücresidir. Burada 80 birim mesafede sınırlandırılmıştır ve kenardaki hayvanların alanları içeridekilerin iki katından fazladır.
Sürünün kenarındaki hayvanlar neden daha fazla tehlikededir?
Çünkü tehlike alanları daha büyüktür: dış tarafta onları koruyan hiçbir şey yoktur. Bu simülasyonda rastgele saldırılar, sürünün yaklaşık dörtte birini oluşturmalarına rağmen üçte iki oranında kenardaki hayvanları hedef alır.
Hayvanlar tehdit altındayken gerçekten sürünün merkezine mi gider?
Koyunlar öyle yapar. King ve çalışma arkadaşları (2012) bir sürüyü GPS ile izlemiş ve bir çoban köpeği yaklaşırken sürünün merkezine doğru güçlü bir çekim tespit etmiştir; basit bir model bu davranışı yeniden oluşturmuştur. Buradaki Group center kuralı bu bulguyu temel alır.
Bu bilimsel bir model mi?
Hamilton'ın tehlike alanlarının ve Viscido, Miller ve Wethey'nin 2002'de karşılaştırdığı hareket kurallarının öğretici bir modelidir. Buradaki sayılar ölçüm değil model ayarlarıdır: 1.000 birimlik alan, avcının 80 birimlik erişim mesafesi, hayvanların ürktüğü 250 birimlik sınır ve hızları.
Kaynaklar
- Hamilton, W. D. (1971). Geometry for the selfish herd. Journal of Theoretical Biology 31(2), 295–311.
- Viscido, S. V., Miller, M., & Wethey, D. S. (2002). The dilemma of the selfish herd: the search for a realistic movement rule. Journal of Theoretical Biology 217(2), 183–194.
- King, A. J., Wilson, A. M., Wilshin, S. D., Lowe, J., Haddadi, H., Hailes, S., & Morton, A. J. (2012). Selfish-herd behaviour of sheep under threat. Current Biology 22(14), R561–R562.





